Michel Prickaerts

 In Memoriam, Michel Prickaerts Lid van verdiensten van schutterij St.Remigius

michel prickaerts

Afgelopen zaterdag, 08-02-2014, was schutterij St.Remigius bijeen om onze schuttersvriend, Michel Prickaerts, de laatste eer te bewijzen. Een man met een enorm groot vrijwilligershart en voor ons een prachtig Remigiushart. Iets meer dan 20 jaren geleden kwam Michel samen met Annie en Bianca de schuttersweide bij Oma Budé opgewandeld. Samen want dat waren ze altijd, onafscheidelijk bijeen.

 

Wij van Remigius hadden ons Koningsvogelschieten en bijna overal aan gedacht behalve mensen te vragen om achter de bar te werken. We kregen de kans nog niet om de vraag geheel te stellen want zowel Michel als Annie en Bianca stonden halverwege de vraag al achter de bar om hand en spandiensten te verrichten "veur de joonges van de sjötterie".
De bedoeling was een uurtje uithelpen maar dat werd 20 jaar. En elke keer weer met enorme passie en bevlogenheid. Maar niet alleen het koningsvogelschieten, ook de bondsfeesten, de mei-den planten en natuurlijk het ZLF in 2009 was Michel daar, samen met zijn Annie en Bianca.

 

Zijn samenwerking met voornamelijk de Commissie Personeel & Catering was een unieke samenwerking, gebaseerd op vriendschap, kameraadschap en een fantastische betrokkenheid. Dat ging veel verder dan alleen maar tappen. Het kunstje van het tappen was voor hem een peulenschilletje. Michel hield alles in de gaten en ieder feest moest voor hem perfect verlopen. Als er wat getreuzeld werd met het verwisselen van een biervat, dan zag je Michel al de helpende hand toesteken.

 

Onder het tappen had Michel direct in de smiezen als iemand twee tappunten verder sjoemelde met de bonnen. Dan zei hij direct tegen Maurice Barbier: “Maurice-ke, dei mot achter ’t buffet oet”. Hetgeen vervolgens dan ook gebeurde……
Michel ging voor 100% kwaliteit, dus geen half glas schuim of een lauwe cola. Dan ging Michel’s vingertje omhoog en was het weer tijd voor ons om in te grijpen.

Legendarisch was de actie van Michel tijdens het Bondsfeest in 2007, toen er een bezoeker zijn boekje te buiten ging. Nog voordat iemand van de schutterij dit had gezien, was Michel al over het buffet gesprongen en had hij een volle sprint ingezet om deze bezoeker vriendelijk te verzoeken het feestterrein te verlaten. Zelfs een atleet schuilde dus blijkbaar in hem. Zijn enorme inzet voor de schutterij als vrijwilliger ligt bij een ieder van ons in een diep verankerde dankbare herinnering.

In de aanloop naar het ZLF2009 gaf Michel aan Maurice aan dat het mooi was geweest. De gezondheid in huize Prickaerts was op dat moment er een met ups en downs. Nog één keer haalden Michel, Annie en Bianca alles uit de kast voor hun schutterij.
Het even een uurtje helpen was 20 jaar geworden. Enorm dankbaar voor zijn inzet was het dan ook voor ons niet meer dan normaal dat Michel lid van verdiensten werd van onze schutterij. Een blijk van onze waardering voor deze verenigingsman.

En zaterdag waren we aanwezig om afscheid te nemen van deze kanjer. We zullen hem nooit vergeten en we zullen er zijn voor Annie en Bianca zoals Michel er altijd was voor ons. Een lid van verdiensten is voor eeuwig verbonden aan onze schutterij en dit willen we bekrachtigen met een respectvolle plek op ons herdenkingskruis achter de basiliek.
Want jij was, bent en blijft "eine van Remigius".

 

Michel, hard genoeg geknokt! Rust Zacht Kameraad

 

 

free joomla template